Άγιος Παΐσιος: Οι πνευματικές προϋποθέσεις προκειμένου να ενεργήση το Άγιο Πνεύμα

τυα

Άγιος Παΐσιος: Το Άγιο Πνεύμα «δεν κατεβαίνει με μηχανές», δεν ενεργεί με κοσμικές νοοτροπίες.

Το Άγιο Πνεύμα δεν κατεβαίνει με μηχανές∙ γι’ αυτό η θεολογία δεν έχει καμιά δουλειά με το στείρο επιστημονικό πνεύμα.
Ο άγιος Παΐσιος ήταν ένας ευλογημένος ασκητής και τελικά άγιος της Εκκλησίας που είχε ξεκάθαρες θεολογικές σκέψεις, είχε προφητικό και αποστολικό χάρισμα, γι’ αυτό ο λόγος του είναι επίκαιρος.
Κάποτε ομίλησε για τις πνευματικές προϋποθέσεις προκειμένου να ενεργήση το Άγιο Πνεύμα. Είπε:
«Ο λόγος του μυαλού αλλοίωση δεν κάνει στις ψυχές, γιατί είναι σάρκα. Ο λόγος του Θεού που γεννιέται από το Άγιο Πνεύμα έχει την θεία ενέργεια και αλλοιώνει τις ψυχές. Το Άγιο Πνεύμα δεν κατεβαίνει με μηχανές∙ γι’ αυτό η θεολογία δεν έχει καμμιά δουλειά με το στείρο επιστημονικό πνεύμα.
Το Άγιο Πνεύμα κατεβαίνει μόνο Του, όταν βρη τις πνευματικές προϋποθέσεις στον άνθρωπο. Πνευματική προϋπόθεση είναι να ξεσκουριάση ο άνθρωπος τα πνευματικά του καλώδια, να γίνη καλός αγωγός, για να δεχθή το πνευματικό ρεύμα του θείου φωτισμού, και έτσι γίνεται πνευματικός επιστήμων, θεολόγος.
Όταν λέω “θεολόγος”, εννοώ αυτούς τους θεολόγους που έχουν αντίκρυσμα θεολογικό και το πτυχίο τους έχει αξία, και όχι αυτούς που έχουν μόνο χαρτί χωρίς αντίκρυσμα και το πτυχίο τους είναι όμοιο με τα χρήματα της Κατοχής».
Με πολλή διάκριση κρίνει τους εκκλησιαστικούς ηγέτες που ζούν σωματικά μόνον στην Ορθόδοξη Εκκλησία, αλλά «το είναι τους» βρίσκεται στην Δύση. Είπε:

«Δυστυχώς ο δυτικός ορθολογισμός έχει επιδράσει και σε ανατολικούς ορθοδόξους άρχοντες και έτσι βρίσκονται σωματικά μόνον στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού, ενώ όλο το είναι τους βρίσκεται στην Δύση που την βλέπουν να βασιλεύη κοσμικά.
Εάν έβλεπαν την Δύση πνευματικά, με το φως της Ανατολής, με το φως του Χριστού, τότε θα έβλεπαν το πνευματικό ηλιοβασίλεμα της Δύσης, που χάνει σιγά-σιγά το φως του νοητού Ηλίου, του Χριστού, και προχωρεί για το βαθύ σκοτάδι. Μαζεύονται και συνεδριάζουν και κάνουν συζητήσεις ατέλειωτες για πράγματα που δεν χωράει συζήτηση, που ούτε οι Άγιοι Πατέρες συζήτησαν εδώ και τόσα χρόνια.
Όλες αυτές οι ενέργειες είναι του πονηρού, για να ζαλίζουν και να σκανδαλίζουν τους πιστούς και να τους σπρώχνουν άλλους στην αίρεση και άλλους σε σχίσματα, και να κερδίζη έδαφος ο διάβολος. Πα, πα… βασανίζουν και μπερδεύουν τον κόσμο αυτοί οι άνθρωποι!».

Άγιο Πνεύμα

Ο άγιος Παΐσιος είχε διορατικό και προορατικό νού και έβλεπε καθαρά την ζωή και την νοοτροπία πολλών συγχρόνων θεολόγων –Κληρικών και λαικών– που λέγονται ορθόδοξοι, αλλά με τις πράξεις τους απέχουν από τις προϋποθέσεις της Ορθοδόξου θεολογίας. Χωρίς τέτοιες προϋποθέσεις, ωθούν τους πιστούς «άλλους στην αίρεση και άλλους σε σχίσματα». Το Άγιο Πνεύμα «δεν κατεβαίνει με μηχανές», δεν ενεργεί με κοσμικές νοοτροπίες.Ν.Ι.
Πηγή: Ι.Μ. Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου
orthodoxia.online

Γέροντας Χριστόδουλος Κουτλουμουσιανός: Τι μου είπε ο Άγιος Παΐσιος για Ελληνοτουρκική σύρραξη και Μεγάλη Ελλάδα

α

Ο καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Κουτλουμουσίου γέροντας Χριστόδουλος για το μέλλον της Ελλάδας και την Ελληνοτουρκική σύρραξη

Ο γέροντας Χριστόδουλος καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Κουτλουμουσίου μιλάει για τα όσα του είχε αποκάλυψε ο Άγιος Παΐσιος για το μέλλον της Ελλάδας, τρεις βδομάδες πριν την κοίμηση του.
Στο Αρχονταρίκι των εκδηλώσεων για τα Δημήτρια 2016 ο αρχιμανδρίτης Χριστόδουλος απαντώντας σε ερώτηση του κοινού για τις αποκαλύψεις του Αγίου Παϊσίου ανέφερε:

“Αυτά είναι λεπτά θέματα θα σας πω μονολεκτικά, και προς τα εκεί πάει η υπόθεση, για τη Μεγάλη Ελλάδα.
Θα σας πω αυτά που είπε σε εμένα, και όχι αυτά που άκουσα από κάποιους, τρεις βδομάδες πριν από την κοίμηση του ο Άγιος Παΐσιος.
Τρεις βδομάδες πριν κοιμηθεί ο Άγιος Παΐσιος τον επισκέφθηκα στη Σουρωτή όπου μου είπε ότι η Ελλάδα πρόκειται να περάσει μία μεγάλη πείνα, μία μεγάλη δοκιμασία, αλλά στο τιμόνι της Ελλάδος είναι η Παναγία και θα τη βοηθήσει.
Όταν ο Κύριος, μου είπε, πήγαν οι Έλληνες να τον επισκεφθούν είπε, «ελήλυθεν η ώρα ίνα δοξασθή ο υιός του ανθρώπου».
Μας μίλησε λοιπόν για μία σύρραξη που η Ελλάδα θα έχει με την Τουρκία και είπε πως τότε θα βοηθήσουν οι Ρώσοι και η Ελλάδα δεν θα πάθει ζημιές.
Μετά από αυτό μας μίλησε για τη Μεγάλη Ελλάδα και το εξήγησε.
Δεν σας λέω λεπτομερής γιατί αυτά είναι λεπτά θέματα.
Αντιλαμβάνεσαι πως δεν μπορώ να μιλήσω για εθνικούς λόγους και δεν χρειάζεται στη φωτιά να ρίχνουμε λάδι και πετρέλαιο και βενζίνη.
Πάντως με βάση αυτά που ο Άγιος Παΐσιος είχε πει σε μένα, πολλά πράγματα έχουν τακτοποιηθεί, έχουν έλθει, τα έχουμε περάσει.
Είπε και για το Άγιον Όρος, πώς θα περάσουμε μία κρίση εσωτερική, την περάσαμε και την περνάμε. Να με συγχωρέσετε αλλά δεν μπορώ να σας πω λεπτομέρειες.
Σχολιάζοντας την δήλωση που είχε κάνει τότε ο Ερντογάν για τα “σύνορα της καρδιάς μας” και μία Τουρκία η οποία θα ξεκινά από τη Θεσσαλονίκη και θα καταλήγει στη Μοσούλη του Ιράκ, ο γέροντας Χριστόδουλος ανέφερε:
Οι Τούρκοι έχουν τα κόλλυβα τους στο Ζωνάρι, πάντως και να με συγχωρέσετε εγώ ένας καλόγερος είμαι , στο χάρτη δεν θα υπάρχει η Τουρκία.
Οι Κρυπτοχριστιανοί θα ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια.
Όταν ρώτησα τον άγιο Γέροντα Παΐσιο,  γέροντα θα την πάρουμε την Πόλη ή θα μας τη δώσουν όπως λέτε, τι θα την κάνουμε όμως εφόσον η Ελλάδα έχει ανάγκη από πληθυσμό; Και φταίμε όλοι μαζί αυτό όχι μόνο η πολιτεία που προδίδει και η εκκλησία φταίμε όλοι μας. Γιατί τους ανθρώπους που έχουν παιδάκια και οικογένεια δεν τους βοηθάμε όσο θα έπρεπε στα δύσκολα αυτά χρόνια.
Δεν θέλω να κάνω πολιτικό λόγο αλλά όλο λέμε για τους ξένους πως ευθύνονται για την κατάσταση στη χώρα μας, όμως οι ξένοι βρήκαν και τα κάνουν εφόσον υπάρχει προδοσία μέσα από εμάς.
Ας ελπίσουμε πως αυτό που είχε πει ο Άγιος Παΐσιος, πώς δηλαδή οι ξένοι σε συνεργασία με τους δικούς μας θα προσπαθήσουν να κάνω την Ελλάδα ένα άθεο κράτος δεν θα προλάβουν.

Άγιος Παΐσιος & Αββάς Πιαμούν μιλάνε για την υπομονή

υα

Ο Άγιος Παΐσιος και ο Αββάς Πιαμούν μας μιλάνε για την υπομονή. Από που πηγάζει και γιατί είναι τόσο σημαντική για τον άνθρωπο

(1) Αββάς Πιαμούν
Η αληθινή υπομονή και η ψυχική ηρεμία δεν αποκτάται και δεν διατηρείται με άλλο τρόπο παρά μόνο με τη βαθιά ταπείνωση της καρδιάς.

Η αρετή που γεννιέται από την πηγή της ταπείνωσης δεν χρειάζεται τη βοήθεια που προσφέρει ένα κελί, ούτε προϋποθέτει τη φυγή στην έρημο. Αυτού του είδους η υπομονή δεν υπάρχει λόγος να αναζητήσει κάποιο εξωτερικό στήριγμα, γιατί αυτή είναι εσωτερικά στηριγμένη στην ταπείνωση που είναι μητέρα και τροφός της.
(2) Άγιος Παΐσιος: Η υπομονή χαριτώνει τον άνθρωπο
Γέροντα, πως μπορείς να αντιμετωπίσεις τον άλλον, όταν είναι νευριασμένος;

• Με την υπομονή!
• Και αν δεν έχεις;
  
• Να πας να αγοράσεις! Πουλάνε στα σούπερ-μάρκετ!… Κοίταξε, όταν ο άλλος είναι μπουρινιασμένος, ό,τι και να του πεις, δεν γίνεται τίποτε. Καλύτερα εκείνη την στιγμή να σιωπήσεις και να λες την ευχή. Με την ευχή θα καλμάρει ο άλλος, θα ηρεμήσει και θα μπορέσεις μετά να συνεννοηθείς μαζί του. Βλέπεις, και οι ψαράδες δεν πάνε να ψαρέψουν, αν δεν έχει μπουνάτσα· κάνουν υπομονή, ώσπου να καλοσυνέψει ο καιρός.
  
• Που οφείλεται, Γέροντα, η ανυπομονησία των ανθρώπων;
  
• Στην πολλή… εσωτερική τους ειρήνη! Ο Θεός την σωτηρία των ανθρώπων την κρέμασε στην υπομονή. «Ο υπομείνας εις τέλος, σωθήσεται», λέει το Ευαγγέλιο. ΓΙ’ αυτό δίνει δυσκολίες, διάφορες δοκιμασίες, για να ασκηθούν στην υπομονή οι άνθρωποι.
  

(1)Συνομιλία με τον Αββά Πιαμούν
ΑΒΒΑΣ ΚΑΣΣΙΑΝΟΣ
Τόμος Β΄
σελ.93
(2) Λόγοι Παϊσίου, τόμος Δ΄, Οικογενειακή Ζωή, Εκδ. Ιερού Ησυχαστηρίου “Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος”

Γέροντας Παΐσιος: Το εμπόδιο για εμάς τους ανθρώπους είναι η ολιγοπιστία μας!

\

– Κοίταξε να δεις. Τώρα ο Θεός , και να ήθελε να μας αφήσει ,δεν μπορεί.
–  Τι εννοείτε, Γέροντα;
–  Να, οι γονείς όταν φέρνουν ένα παιδάκι στον κόσμο, όσο  αγωνίζονται να το μεγαλώσουν, τόσο περισσότερο το αγαπούν και το πονούν. Έτσι και ο Θεός , μας έφερε στον κόσμο, αγωνίσθηκε κατά κάποιον τρόπο , μας μεγάλωσε, κουράσθηκε να μας κάνη ό,τι μας έκανε.
Τώρα, και να θέλη να μας αφήση, δεν μπορεί , γιατί μας πονάει, αρκεί εμείς να έχουμε λίγο φιλότιμο. Αν έχουμε λίγο φιλότιμο, δεν θα χάσουμε τον Παράδεισο.
–  Γέροντα, είπατε ότι ο Καλός Θεός δεν θα μας αφήση…
–  Ναι, ο Θεός ποτέ δεν μας αφήνει. Εμείς Τον αφήνουμε. Όταν ο άνθρωπος δεν ζη πνευματικά , δεν δικαιούται την θεία βοήθεια. Όταν όμως ζη πνευματικά και είναι κοντά στο Θεό, την δικαιούται . Τότε, αν συμβή κάτι και πεθάνη, είναι έτοιμος για την άλλη ζωή , οπότε είναι κερδισμένος και σε αυτή τη ζωή και στην άλλη.
Η βοήθεια του θεού δεν εμποδίζεται ούτε από ανθρώπους ούτε από δαίμονες. Δεν είναι τίποτε δύσκολο για τον Θεό ούτε για έναν Άγιο.
Το εμπόδιο σε εμάς τους ανθρώπους είναι η ολιγοπιστία , με την οποία εμποδίζουμε τις μεγάλες δυνάμεις να μας πλησιάσουν. Και ενώ υπάρχει τόσο μεγάλη δύναμη δίπλα μας, εμείς, επειδή υπάρχει μέσα μας σε μεγάλο βαθμό το ανθρώπινο στοιχείο, δεν μπορούμε να καταλάβουμε το θείο , που ξεπερνάει όλου του κόσμου τις ανθρώπινες δυνάμεις, γιατί οι θείες δυνάμεις είναι παντοδύναμες.
Καθόμαστε πολλές φορές άδικα, ώρες ολόκληρες ,για να βρούμε μόνοι μας λύση σε ένα θέμα, χρησιμοποιώντας όλη την απειρία μας. Το κεφάλι μας γίνεται κουδούνι, ο ύπνος δεν μας πιάνει , γιατί μας έχει πιάσει το ταγκαλάκι με επίμονες σκέψεις.
Τελικά βρίσκουμε μια λύση, αλλά μετά ο Θεός μας βρίσκει άλλη, καλύτερη λύση , που δεν την είχαμε σκεφθή εμείς, και μας μένουν ο πονοκέφαλος και τα ξενύχτια. Όσο και αν είναι σωστή η δική μας σκέψη, όταν δεν είναι ο Θεός μπροστά , το κεφάλι κουράζεται και έρχεται πονοκέφαλος ,ενώ η προσευχή με την εμπιστοσύνη στον Θεό ξεκουράζει.
Για αυτό ας αφήνουμε με εμπιστοσύνη στον Θεό τα δυσκολοκατόρθωτα ανθρωπίνως και να μην στηριζώμαστε στις δικές μας ανθρώπινες προσπάθειες , και Εκείνος θα κάνει ό,τι είναι καλύτερο.
Και πάντα για καθετί που σκέφτεσθε να κάνετε, να λέτε « αν θέλη ο Θεός », μην πάθετε κι εσείς ό,τι έπαθε κάποιος μια φορά. Είχε αποφασίσει να πάη στο αμπέλι του για δουλειά. « Αύριο πρωί-πρωί ,λέει στην γυναίκα του , θα πάω στο αμπέλι » .
« Αν θέλη ο Θεός ,θα πας » του λέει εκείνη. « Θέλει – δεν θέλει ο Θεός , λέει εκείνος, εγώ θα πάω » .
Την άλλη μέρα ξεκίνησε νύχτα. Στον δρόμο εν τω μεταξύ πιάνει τέτοιος κατακλυσμός, που αναγκάσθηκε να γυρίσει πίσω. Δεν είχε φέξει ακόμη. Χτυπάει την πόρτα .
« Ποιος είναι; » , ρωτάει η γυναίκα του. « Αν θέλει ο Θεός, λέει εκείνος, ο άνδρας σου είμαι »

Η ‘’καλή ανησυχία’’ που είπε ο Όσιος Παΐσιος, δεν ήταν μορφή συνωμοσιολογίας

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Προβληματισμός και μεγάλη λύπη κατέχει το λαό του Θεού, με την άκρα απαγόρευση, ακόμα και στο θέμα της Θείας Ευχαριστίας. Σίγουρα σε ακραίες και λυπηρές καταστάσεις, όπως τώρα με την ακραία απαγόρευση λόγω κορωνοϊού, δεν λείπουν και τα ακραία σενάρια συνωμοσιολογίας. Όμως είναι μεγάλο λάθος να χαρακτηρίζονται άλλοι προβληματισμοί ως μορφές συνωμοσιολογίας και μάλιστα με ‘’επιλεκτική’’ εμπάθεια να επικεντρώνονται σε ένα το πολύ δύο πρόσωπα, εξουθενώνοντάς τα μάλιστα.

Οι φήμες περί υποχρεωτικού εμβολίου με παράλληλη εμφύτευση μικροτσίπ, έχουν προκαλέσει μεγάλη ανησυχία σε πολλούς. Ανεξάρτητα από το πως τελικά θα διαπιστώνεται αν κάποιος έχει εμβολιασθεί, είναι κάτι που ανησύχησε πολλούς, πιστούς μάλιστα και απίστους, καθότι αν τελικά υπάρξει εμφύτευση μικροτσίπ, τούτο μπορεί να έχει μια άλλη δυναμική σε υπερκρατικό επίπεδο. Δεν αποτελεί συνωμοσιολογία η ‘’καλή ανησυχία’’, για να χρησιμοποιήσομε την έκφραση του Οσίου Παϊσίου, για θέματα που μπορούν να αποτελέσουν εργαλεία σε κέντρα υπερκρατικού ελέγχου.

Ενθυμούμαι σε μια μου επίσκεψη στο Κελί της Παναγούδας, ο Όσιος Παΐσιος χωρίς να έχει προηγηθεί κάποια ερώτησή μου ή έστω ένας εσωτερικός προβληματισμός, όπως είχε συμβεί σε άλλη επίσκεψή μου με πολύ διαφορετικό θέμα, ο αγιασμένος Γέροντας μου υπέδειξε δύο τέτοιους τρόπους υπερκρατικών ελέγχων, για τις οποίες όσο κι αν προκληθώ δεν πρόκειται να τους αναφέρω, αφήνοντάς τους στο ‘’έλεος’’ της εμπαθούς μονομέρειας. Από την επίσκεψη αυτή κατάλαβα κατόπιν τη σημασία της έκφρασης του Οσίου Παϊσίου, ‘’ήθελα να βάλω την καλήν ανησυχία’’. Δεν είχε η έκφραση τούτη την έννοια της πρόρρησης, αλλά την καλήν έγνοια για το λαό του Θεού, αλλά και γενικά για κάθε άνθρωπο για τον οποίο ο Χριστός από αγάπη σταυρώθηκε.

Αυτή την ‘’καλή ανησυχία’’ είχε και ο Γέροντας Ευθύμιος της Καψάλας, εξέφρασε όταν πρόσφατα αναφέρθηκε στο θέμα του πρωτόγνωρου και αμφισβητούμενου υποχρεωτικού εμβολίου με το ενδεχόμενο να γίνει εμφύτευση μικροτσίπ, σύμφωνα με πληροφορίες που κυκλοφορούν. Το εμβόλιο είναι που προβλημάτισε τον Γέροντα Ευθύμιο ή οι συνεχείς πληροφορίες για συνόδευσή του με μικροτσίπ;

Ακόμη και ο Γέροντας αυτός, δεν διέλαθε της μονομερούς στάσης στις αναφορές των. Όταν κατά την πρώτη διευκρινιστική αναφορά του Γέροντος Ευθυμίου στα περί φύλαξης τροφίμων για ένα χρόνο και άλλων, ότι ήταν λόγια που δεν ειπώθηκαν από αυτόν, θεώρησαν ότι συνηγορεί με τη στάση τους, ενθουσιαστικά παρέπεμπαν σ’ αυτόν, αλλ’ όμως όταν δημοσιεύτηκε η θέση του για το υποχρεωτικό εμβόλιο με το ενδεχόμενο να συνοδεύεται από μικροτσίπ, ως υποκειμενική άποψη την ‘’εξουδετέρωσαν’’. Αν συνηγορούσε όμως στην άποψή τους, τότε η ‘’υποκειμενική άποψη’’ θα είχε τη νικητήρια μορφή με το, ‘’αυτό είπε ο Γέροντας Ευθύμιος της Καψάλας’’. Τώρα απλά είναι μια υποκειμενική άποψη και αφήνεται στο περιθώριο.

Παρόλη την κρισιμότητα της κατάστασης λόγω κορωνοϊού, η μονομέρεια δεν παύει τη διαδικτυακή νοσηρότητά της. Ο λαός του Θεού οδυνάται και η διαδικτυακή νοσηρότητα δεν παύει το εμπαθές τραγούδημά της. Με λύπη παρατηρούμε λυπηρή εξουθενωτική πολεμική επιλογή κατά των προσώπων που ‘’θέλουν’’ ή μάλλον επιζητούν να κακίσουν. Η πολύ μεγάλη θλίψη των ημερών μας, επιτρέπει τέτοιες συμπεριφορές εξουθένωσης; Κληρικοί και λαϊκοί με λύπη έχουν παρατηρήσει τούτη την πολεμική εμπάθεια, μια πολεμική που δεν φείδεται εξουθένωσης των προσώπων αυτών.

Για παράδειγμα, παρατηρήσαμε ότι αρκετοί ήταν εκείνοι οι Ιερωμένοι που ομίλησαν για εμπλοκή της νέας τάξης στα λυπηρά που επισυμβαίνουν στις μέρες μας. Όμως η ιδιοτελής πολεμική επικεντρώθηκε σε ένα ή το πολύ δύο πρόσωπα. Με λύπη παρατηρήσαμε ότι τεχνηέντως ή μάλλον ιδιοτελώς, ούτε ακροθιγώς δεν αναφέρθηκαν και σε άλλους που ομίλησαν γι’ αυτά, επιμένοντας στον εξευτελισμό των προσώπων που επιλέγουν κατά συρροήν να πολεμούν. Με τέτοια λύπη που υπάρχει, που βρίσκουν ‘’κουράγιο’’ ακόμα, για τέτοια ιδιοτελή πολεμική εμμονή; Η μεγάλη θλίψη των ημερών μας επιτρέπει τέτοιες συμπεριφορές;

Για παράδειγμα, ήταν απορίας άξιον η μονομερής αποφυγή σχολιασμού από μέρους τους, για την Μητροπολιτική ανακοίνωση που προβλημάτισε Ελλάδα και Κύπρο και στην οποία έγινε παραπομπή και σε εναλλακτική κοινότητα, για την οποία κοινότητα έγινε κριτική παρέμβαση της Ιεράς Μητροπόλεως Γλυφάδας κατά την ΚΔ΄ Πανορθόδοξη Συνδιάσκεψη (Εντεταλμένων Ορθοδόξων Εκκλησιών και Ιερών Μητροπόλεων για θέματα αιρέσεων και παραθρησκείας). Να θυμίσουμε ότι η κριτική αυτή αναφορά της Ιεράς Μητροπόλεως Γλυφάδας αφορούσε τον ‘’φιλοσοφικό’’ και ‘’θεραπευτικό’’ προσανατολισμό της εναλλακτικής αυτής κοινότητας. Η επιλεγμένη όμως πολεμική της εμπαθούς μονομέρειας, δεν επέτρεψε παρόμοια κριτική στάση και σε άλλους. Τα περί ακολουθούσης μεγαλύτερης επιδημίας, διέλαθαν της προσοχής των ή τεχνηέντως τα προσπέρασαν; Αν αυτά τα έλεγαν οι πολεμούμενοι από αυτούς, τα μέγιστα θα εξουθενώνοντο.

Αν τελικά υπάρξει εμβόλιο με παράλληλη εμφύτευση μικροτσίπ, με ποιο δικαίωμα να παρακωλύσει κανείς όσους εμπαθώς επιμένουν στη μονομέρεια, να το ‘’δοκιμάσουν’’, ακόμα και πρώτοι αυτό; Δικαίωμά τους να έχουν τούτη τη ‘’πρωτειά’’. Όσοι όμως κατάλαβαν έστω και λίγο, τι εννοούσε ο Όσιος Παΐσιος όταν έλεγε, ότι ‘’ήθελα να βάλω την καλή ανησυχία’’, είναι δικαίωμά τους να εκφράζουν την αντίθεσή τους ή τις επιφυλάξεις τους γι’ αυτό. Αν τελικά υπάρξει εμβόλιο με παράλληλη εμφύτευση μικροτσίπ σύμφωνα με τα διαθρυλούμενα, τότε τα περί φιλανθρωπίας εκτενή αντεπιχειρήματά τους, ποσώς δεν αρκούν.

Άγιος Παϊσιος: ''Δυστυχώς οι σημερινοί Χριστιανοί δεν είναι για μάχες''

Είχε έρθει στο Καλύβι ένας άθεος μέχρι το κόκκαλο. Αφού είπε διάφορα, μετά μου λέει: «Εγώ είμαι εικονομάχος». Από εκεί που δεν πίστευε τίποτε, ύστερα έλεγε ότι είναι εικονομάχος.

«Βρε αθεόφοβε, του λέω, εσύ αφού δεν πιστεύεις σε τίποτε, τι μου λες ότι είσαι εικονομάχος;

Τότε, τον καιρό της Εικονομαχίας, μερικοί Χριστιανοί από υπερβολικό ζήλο έπεσαν σε πλάνη, έφθασαν στην άλλη άκρη, και μετά η Εκκλησία τοποθέτησε το θέμα· δεν είναι ότι δεν πίστευαν».

Υποστήριζε εν τω μεταξύ όλη την σημερινή κατάσταση. Μαλώσαμε εκεί πέρα. «Καλά, του λέω, κατάσταση είναι αυτή;

Δικαστικοί να φοβούνται να δικάσουν, να κάνουν μηνύσεις για εγκληματίες και να τους απειλούν ο ένας και ο άλλος και να αναγκάζωνται να τις αποσύρουν;

Και τελικά ποιοί κυβερνούν; Σε αναπαύει αυτή η κατάσταση; Υποστηρίζεις αυτούς; Εσύ είσαι εγκληματίας. Γι᾿ αυτό ήρθες; Άντε, φύγε από εδώ!». Τον έδιωξα.

Έχω υπ᾿ όψιν μου έναν άλλον άθεο, έναν βλάσφημο, που τον αφήνουν στην τηλεόραση και μιλάει, ενώ έχει πεί τα πιο βλάσφημα λόγια για τον Χριστό και την Παναγία.

Δεν παίρνει και η Εκκλησία μια θέση να αφορίση μερικούς. Αυτούς έπρεπε να τους αφορίζη η Εκκλησία. Λυπούνται τον αφορισμό!

Έγραψε ένας κάτι βλάσφημα για την Παναγία και κανείς δεν μίλησε. Λέω σε κάποιον: «Δεν είδες τι γράφει εκείνος;». «Ε, τι να τους κάνης, μου λέει. Θα λερωθής, αν ασχοληθής μαζί τους». Φοβούνται να μιλήσουν.

Να μη θέλουμε να βγάλη ο άλλος το φίδι από την τρύπα, για να έχουμε εμείς την ησυχία μας. Αυτό είναι έλλειψη αγάπης. Ύστερα αρχίζει ο άνθρωπος να κινήται από συμφέρον.

Γι' αυτό βλέπεις ένα πνεύμα σήμερα: «Με τον τάδε να έχουμε σχέσεις, για να μας λέη καλά λόγια. Με τον άλλο να τα έχουμε καλά, για να μη μας διασύρη κ.λπ. Να μη μας πάρουν για κορόιδα, να μη γίνουμε θύματα».

Άλλος αδιαφορεί και δεν μιλάει. «Να μη μιλήσω, λέει, για να μη με γράψουν οι εφημερίδες». Οι περισσότεροι δηλαδή είναι τελείως αδιάφοροι. Τώρα άρχισε λίγο κάτι να γίνεται.

Τόσον καιρό δεν έγραφε κανένας τίποτα. Είχα βάλει τις φωνές πριν από χρόνια σε κάποιον στο Άγιον Όρος. «Πολύ πατριωτισμό έχεις», μου λέει.

Πριν από λίγο καιρό ήρθε και με βρήκε: «Όλα τα διέλυσαν, μου λέει, οικογένεια, παιδεία...». Του λέω και εγώ με την σειρά μου: «Πολύ πατριωτισμό έχεις!».

Όλη αυτή η κατάσταση έχει κάνει ένα κακό και ένα καλό. Το κακό είναι ότι και εκείνοι που είχαν κάτι μέσα τους, άρχισαν να αδιαφορούν, γιατί λένε: «Εγώ θα σιάξω την κατάσταση;».

Το καλό είναι ότι πολλοί άρχισαν να προβληματίζωνται και να αλλάζουν. Μερικοί έρχονται και με βρίσκουν και προσπαθούν να δικαιολογήσουν ένα κακό που έκαναν προηγουμένως, γιατί έχουν προβληματισθή.

Χρειάζεται διάκριση. Είναι φορές που δεν πρέπει να μιλήσουμε και άλλες φορές που πρέπει να ομολογούμε με παρρησία το «πιστεύω» μας, γιατί φέρουμε ευθύνη, αν δεν μιλήσουμε.

Σ' αυτά τα δύσκολα χρόνια ο καθένας μας πρέπει να κάνη ο,τι γίνεται ανθρωπίνως και ο,τι δεν γίνεται ανθρωπίνως να το αφήνη στον Θεό. Έτσι θα έχουμε ήσυχη την συνείδησή μας ότι κάναμε εκείνο που μπορούσαμε.

Αν δεν αντιδράσουμε, θα σηκωθούν οι πρόγονοί μας από τους τάφους. Εκείνοι υπέφεραν τόσα για την πατρίδα και εμείς τι κάνουμε γι᾿ αυτήν;

Η Ελλάδα, η Ορθοδοξία, με την παράδοσή της, τους Αγίους και τους ήρωές της, να πολεμήται από τους ίδιους τους Έλληνες και εμείς να μη μιλάμε! Είναι φοβερό!

Είπα σε κάποιον: «Γιατί δεν μιλάτε; Τι είναι αυτά που κάνει ο τάδε;». «Τι να πης, μου λέει, αυτός όλος βρωμάει». «Αν βρωμάη όλος, γιατί δεν μιλάτε; Χτυπήστε τον».

Τίποτε, τον αφήνουν. Έναν πολιτικό τον έφτυσα. «Πες, του λέω, "δεν συμφωνώ μ᾿ αυτό". Τίμια πράγματα. Θέλεις να εξυπηρετηθής εσύ και να ρημάξουν όλα;».

Αν οι Χριστιανοί δεν ομολογήσουν, δεν αντιδράσουν, αυτοί θα κάνουν χειρότερα. Ενώ, αν αντιδράσουν, θα το σκεφθούν.

Αλλά και οι σημερινοί Χριστιανοί δεν είναι για μάχες. Οι πρώτοι Χριστιανοί ήταν γερά καρύδια· άλλαξαν όλο τον κόσμο.

Και στην βυζαντινή εποχή μια εικόνα έβγαζαν από την Εκκλησία και αντιδρούσε ο κόσμος.

Εδώ ο Χριστός σταυρώθηκε, για να αναστηθούμε εμείς, και εμείς να αδιαφορούμε!

Αν η Εκκλησία δεν μιλάη, για να μην έρθη σε ρήξη με το κράτος, αν οι Μητροπολίτες δεν μιλούν, για να τα έχουν καλά με όλους, γιατί τους βοηθάνε στα Ιδρύματα κ.λπ., οι Αγιορείτες πάλι δεν μιλούν, για να μην τους κόψουν τα επιδόματα, τότε ποιος θα μιλήση;

Είπα σε κάποιον ηγούμενο: «Αν σας πούν ότι θα σας κόψουν τα επιδόματα, να πήτε: "Θα κόψουμε και εμείς την φιλοξενία", για να προβληματισθούν».

Οι καθηγητές της Θεολογίας κ.λπ. δεν φωνάζουν, γιατί λένε: «Είμαστε υπάλληλοι· θα χάσουμε τον μισθό μας, και μετά πως θα ζήσουμε;».

Τα μοναστήρια εν τω μεταξύ τα έπιασαν με τις συντάξεις. Γιατί εγώ δεν θέλω να πάρω ούτε αυτήν την ταπεινή σύνταξη του Ο.Γ.Α.;

Ακόμη και ασφαλισμένο σε μια ασφάλεια του Ο.Γ.Α. να τον έχουν τον μοναχό, και αυτό δεν είναι τίμιο. Να τον έχουν ασφαλισμένο ως άπορο, ναί· αυτό τον τιμά.

Αλλά να τον έχουν ασφαλισμένο στον Ο.Γ.Α., γιατί; Ο μοναχός άφησε μεγάλες συντάξεις, έφυγε από τον κόσμο και ήρθε στο μοναστήρι, και να πάρη πάλι σύνταξη! Και να φθάνουμε για την σύνταξη να προδώσουμε τον Χριστό!

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

ΛΟΓΟΙ Β'- ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ

Άγιος Παΐσιος: Δεν θα πάει πολύ αυτή η κατάσταση, θα πάρει σκούπα ο Θεός! Από Newsroom

Άγιος Παΐσιος: «Δεν θα πάει πολύ αυτή η κατάσταση. Θα πάρει σκούπα ο Θεός!»

«Σήμερα προσπαθούν να γκρεμίσουν την πίστη, γι’ αυτό αφαιρούν σιγά – σιγά από καμία πέτρα, για να σωριαστεί το οικοδόμημα της πίστεως.

Όλοι όμως ευθυνόμαστε για το γκρέμισμα αυτό. Όχι μόνον αυτοί που αφαιρούν πέτρες και το γκρεμίζουν, αλλά και όσοι βλέπουμε να γκρεμίζεται και δεν προσπαθούμε να το υποστυλώσουμε.»
«Τελικά ο Θεός θα βάλει τα πράγματα στην θέση τους, αλλά ο καθένας μας θα δώσει λόγο για το τι έκανε σ’ αυτά τα δύσκολα χρόνια με την προσευχή, με την καλοσύνη.»
«Θα σηκωθεί ακόμη λίγη φουρτούνα, θα πετάξει έξω κονσερβοκούτια, σκουπίδια, όλα τα άχρηστα, και μετά θα ξεκαθαρίσουν τα πράγματα.»
«Ο Θεός αγαπάει τον άνθρωπο, το πλάσμα Του, και θα φροντίσει γι’ αυτά που του χρειάζονται, φθάνει ο άνθρωπος να πιστεύει και να τηρεί τις εντολές Του.»

Σελίδες 19, 20, 21 & 22 (αποσπάσματα)
Από το βιβλίο: ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β’ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ Του ΙΕΡΟΥ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΥ ¨ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ¨ ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ «Ο ΘΕΟΣ ΘΑ ΔΩΣΕΙ ΤΗΝ ΛΥΣΗ»