Το τελικό αποτέλεσμα θα είναι υπέρ των Ελλήνων

Μαζί με την οικογένειά μου επισκεπτόμαστε το Γέροντα, στο Μοναστήρι της Σουρωτής. Μας έδινε πάντα την ευλογία του και κουράγιο, παρ” όλο που βρισκόταν σε δύσκολη κατάσταση από πλευράς υγείας. Δεν έχανε την ηρεμία του και τη γαλήνη του και μας τόνωνε το ηθικό. Για τη δύσκολη κατάσταση στη σημερινή εποχή μας έλεγε: «Μη στενοχωριέστε, παιδιά μου, ο Θεός αγαπάει πολύ την Ελλάδα και τους Έλληνες. Έστω και λίγοι, μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού να μείνουν οι πιστοί, θα προστατεύει ο Θεός την Ελλάδα». Επειδή κατά καιρούς πολλά συμβαίνουν με τους εξ ανατολών γείτονές μας, όταν του ζητήσαμε να μας πει πως θα βγούμε απ” αυτό το αδιέξοδο, απ” αυτή τη μόνιμη απειλή, μας έλεγε να μη στενοχωρούμαστε και ότι το τελικό αποτέλεσμα θα είναι υπέρ των Ελλήνων. Επειδή όμως είμαστε πρόσφυγες στην καταγωγή, τον ρωτούσαμε πιο συγκεκριμένα για την Κωνσταντινούπολη. Μας έλεγε ότι θα την πάρουμε την Πόλη. ήταν σίγουρος πως κάποια μέρα θα γίνει δική μας. Το έλεγε και το πίστευε. Το έβλεπες στα μάτια του. Μπορεί να χάσουμε στην αρχή 1-2 νησάκια, όμως η τελική έκβαση θα είναι υπέρ ημών. Βέβαια, δεν προσδιόριζε χρονικά το πότε ακριβώς, αλλά χρησιμοποιούσε την έκφραση «είναι πολύ κοντά ο καιρός».

(ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΩΝ – ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ 1924-1994, σελ.418-419)

(Μαρτυρία κ.Ορφανού Αντώνιου, Ταξίαρχου ε.α., Πλαγιάρι Θεσσαλονίκης)

Γ. Παΐσιος: το μήνυμα του

Ο Θεός θα δώσει τη λύση (Άγιος Παΐσιος)

Ο Καλός Θεός όλα θα τα οικονομήσει με τον καλύτερο τρόπο, αλλά χρειάζεται πολλή υπομονή και προσοχή, γιατί πολλές φορές, με το να βιάζωνται οι άνθρωποι να ξεμπλέξουν τα κουβάρια, τα μπλέκουν περισσότερο. Ό Θεός με υπομονή τα ξεμπλέκει. Δεν θα πάει πολύ αυτή ή κατάσταση. Θα πάρει σκούπα ό Θεός!

 Κατά το 1830, επειδή υπήρχε στο Άγιον Όρος πολύς τουρκικός στρατός, για ένα διάστημα δεν είχε μείνει στην Μονή Ιβήρων κανένας μοναχός. Είχαν φύγει οι Πατέρες, άλλοι με τα άγια Λείψανα, άλλοι για να βοηθήσουν στην Επανάσταση. Ερχόταν στο μοναστήρι μόνον ένας μοναχός από μακριά πού άναβε τα κανδήλια και σκούπιζε. Μέσα και έξω από το μοναστήρι ήταν τουρκικός στρατός, και αυτός ό καημένος σκούπιζε και έλεγε: «Παναγία μου, τι θα γίνει μ' αυτήν την κατάσταση;». Μία φορά πού προσευχόταν με πόνο στην Παναγία, βλέπει να τον πλησιάζει μία γυναίκα ήταν ή Παναγία   πού έλαμπε και το πρόσωπο της ακτινοβολούσε. Τού παίρνει την σκούπα από το χέρι και τού λέει: «Εσύ δεν ξέρεις να σκουπίζεις καλά  εγώ θα σκουπίσω». Και άρχισε να σκουπίζει. Ύστερα εξαφανίσθηκε μέσα στο Ιερό. Σε τρεις μέρες έφυγαν όλοι οι Τούρκοι! Τους έδιωξε ή Παναγία.

Ο Θεός ότι δεν είναι σωστό θα το πετάξει πέρα, όπως το μάτι πετάει το σκουπιδάκι. Δουλεύει ό διάβολος, αλλά δουλεύει και ο Θεός και αξιοποιεί το κακό, ώστε  να πρόκυψη από αυτό καλό. Σπάζουν λ.χ. τα πλακάκια και ό Θεός τα παίρνει και φτιάχνει ωραίο μωσαϊκό. Γι' αυτό μή στενοχωρήσθε καθόλου, διότι πάνω από όλα και από όλους είναι ό Θεός, πού κυβερνά τα πάντα και θα καθίσει τον καθέναν στο σκαμνί, για να απολογηθεί για το τι έπραξε, οπότε και θα τον ανταμείψει ανάλογα. Θα αμειφθούν αυτοί πού θα βοηθήσουν μία κατάσταση και θα τιμωρηθεί αυτός πού κάνει το κακό. Τελικά ό Θεός θα βάλει τα πράγματα στην θέση τους, αλλά ό καθένας μας θα δώσει λόγο για το τι έκανε σ' αυτά τα δύσκολα χρόνια, με την προσευχή,  με την καλωσύνη.

Σήμερα προσπαθούν να γκρεμίσουν την πίστη, γι' αυτό αφαιρούν σιγά- σιγά από καμμιά πέτρα, για να σωριασθεί το οικοδόμημα της πίστεως. Όλοι όμως ευθυνόμαστε για το γκρέμισμα αυτό· όχι μόνον αυτοί πού αφαιρούν τις πέτρες και το γκρεμίζουν, άλλα και όσοι βλέπουμε να γκρεμίζεται και δεν προσπαθούμε να το υποστυλώσουμε. Οποίος σπρώχνει στο κακό τον άλλον θα δώσει λόγο στον Θεό γι' αυτό. Και ό διπλανός όμως θα δώσει λόγο, γιατί έβλεπε εκείνον να κάνη κακό στον συνάνθρωπο του και δεν αντιδρούσε.

Ό κόσμος εύκολα πιστεύει έναν άνθρωπο πού έχει τον τρόπο να πείθει.

- Ό λαός, Γέροντα, είναι σαν θηρίο.

- Εγώ από τα θηρία δεν έχω παράπονο. Βλέπεις, τα ζώα δεν μπορούν να κάνουν μεγάλο κακό, γιατί δεν έχουν μυαλό, ενώ ό άνθρωπος πού φεύγει μακριά από τον Θεό γίνεται χειρότερος από το μεγαλύτερο θηρίο! Κάνει μεγάλο κακό. Το δυνατό ξίδι γίνεται από το χαλασμένο κρασί. Τα άλλα Τα τεχνητά ξίδια δεν είναι τόσο δυνατά...Πιο φοβερό είναι, όταν ό διάβολος συμμαχήσει με έναν άνθρωπο διεστραμμένο· τότε κάνει διπλό κακό στους άλλους, όπως ό σαρκικός λογισμός, όταν συμμαχήσει με την σάρκα, τότε κάνει μεγαλύτερο κακό στην σάρκα. Για να συνεργασθεί ό διάβολος με έναν τέτοιο άνθρωπο, πρέπει αυτός να είναι υπολογίσιμος, να έχει κακή προαίρεση, κακία.

Στην συνέχεια, Θεός φυλάξοι, αυτοί θα φέρουν δυσκολίες, θα στριμώξουν ανθρώπους, μοναστήρια. Ή Εκκλησία, ό Μοναχισμός, θα τους κάνη κακό, γιατί θα τους εμπόδιση στα σχέδια τους. Μόνον πνευματικά μπορεί να αντιμετωπισθεί ή σημερινή κατάσταση, όχι κοσμικά. Θα σηκωθεί ακόμη λίγη φουρτούνα, θα πετάξει έξω κονσερβοκούτια, σκουπίδια, όλα τα άχρηστα, και μετά θα ξεκαθαρίσουν τα πράγματα. Σ' αυτήν την κατάσταση θα δείτε, άλλοι θα έχουν καθαρό μισθό και άλλοι θα ξοφλούν χρέη. Θα γίνουν έτσι τα πράγματα, πού δεν θα στενοχωριέται κανείς για την ταλαιπωρία πού θα περνάνε -  δεν θα λέει φυσικά «δόξα σοι ό Θεός».

Πόσο ό Θεός μας αγαπά! Αυτά πού γίνονται σήμερα  και αυτά πού σκέφτονται να κάνουν, αν γίνονταν πριν από είκοσι χρόνια πού είχε περισσότερη πνευματική άγνοια ό κόσμος, θα ήταν πολύ δύσκολα. Τώρα ξέρει ό κόσμος· ή Εκκλησία δυνάμωσε. Ό Θεός αγαπάει τον άνθρωπο, το πλάσμα Του, και θα φροντίσει γι' αυτά πού τού χρειάζονται, φθάνει ό άνθρωπος να πιστεύει και να τηρεί τις εντολές Του.

(Από το βιβλίο ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β΄: «Πνευματική αφύπνιση», ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ» ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ)

http://hggiken.pblogs.gr/

ΕΠΙΛΕΓΩ ΣΙΤΑΡΙ, ΨΗΦΙΖΩ ΧΡΙΣΤΟ!‏

Του Κωνσταντίνου Χατζηκώστα

Ήρθε η ώρα του Χριστού για εμάς. Όλη η Ελλάδα, αυτή τη στιγμή, και ας μην το καταλαβαίνει, μπαίνει σε μια προετοιμασία για να τον υποδεχτεί.  Τα πάθη και η σταύρωσή μας από το ίδιο καθεστώς που σταύρωσε και Αυτόν, θα οδηγήσουν στην Ανάσταση!

  

                                              «..χωρίζει ή ήρα από το σιτάρι, κοσκινίζεται ό κόσμος.»

                                                                                   Όσιος Παΐσιος o Αγιορείτης

  Τα τελευταία πέντε  χρόνια έχουμε μπει για τα καλά στην περίοδο τηςσυγκομιδής, σε σχέση με την πορεία του Ελληνισμού. 

Η σοδειά δεν είναι καλή. Ο σίτος λιγοστός και η αξία του χάνεται  στο πέρας των ζιζανίων. Ήρα ακόμα και στην ψυχή απλών ανθρώπων, που έβαλαν στην άκρη την ταπεινότητα, την φιλαλληλία , την αγάπη στην πατρίδα, τις παραδόσεις, τον Χριστό. 

Για πολλά χρόνια, στην προδομένη μας Ελλάδα, η γη στερήθηκε τα ελληνικά χέρια γιατί  έσπαζαν πιάτα στα μπουζούκια με χρήματα που προορίζονταν γι αυτήν. Πρώτες οι ηγεσίες έδιναν το κακό παράδειγμα. Και όπως αποδεικνύεται σήμερα ήταν εκτελεστές ενός σχεδίου εγκατάλειψής της, αποβιομηχάνισης της χώρας και εκκοσμίκευσης του λαού μέχρι ανηθικότητας.

Αυτή την τραγική κατάσταση που ζούμε τις τελευταίες ημέρες, δεν θα την δούμε να δίνει τη θέση της σε μια περίοδο αφθονίας και διασκέδασης, όπως αυτήν πριν έρθουν τα μνημόνια, ούτε καν στις ημέρες των τελευταίων τεσσάρων μηνών, που έφυγε για λίγο η κατάθλιψη και χώρεσε ένα ψίχουλο φιλοπατρίας. Καμία από όλες τις περιόδους αυτές που γνωρίζουμε δεν θα επιστρέψει.

Και να μην επιστρέψει ποτέ! Οι καρδιές μας είχαν μουχλιάσει από την πλημμύρα του  «εγώ» και των σαρκικών εθισμών.

Την θέση αυτών των τραγικών ημερών θα πάρει η μετάνοια. Θα «μετα-νιώσουμε» και θα «μετα-νοήσουμε». Θα είναι δώρο! Θα γεννηθούνπραγματικά αισθήματα, θα ξυπνήσει ο νους. Οι ψυχές των προγόνων και των αγίων που μας προστάτευαν έως τώρα, από μακριά γιατί ντρεπόντουσαν για εμάς, θα πλησιάσουν περισσότερο, θα συνομιλούν μαζί μας για να μας δώσουν τα φώτα τους στο χτίσιμο μιας νέας, σεμνής και δοξασμένης  Ελλάδας.

Η ήρα θα χωριστεί και θα «καεί». Ο σίτος θα αντανακλά τις ηλιαχτίδες ενός καθαρότερου και πιο γαλανού ουρανού. Στα παιδικά χαμόγελα θα επιστρέψει η αθωότητα και όχι η  «ικανοποίηση από την εξολόθρευση του κακού πόκεμον». Η νεολαία θα γνωρίσει τη χαρά του πώς είναι να χτίζεις μια χώρα από την αρχή.

  Ήρθε η ώρα του Χριστού για εμάς. Όλη η Ελλάδα, αυτή τη στιγμή, και ας μην το καταλαβαίνει, μπαίνει σε μια προετοιμασία για να τον υποδεχτεί. Τα πάθη και η σταύρωσή μας από το ίδιο καθεστώς που σταύρωσε και Αυτόν, θα οδηγήσουν στην Ανάσταση! Κάθε χτύπημα και κάθε εξευτελισμός στις ουρές των ΑΤΜ και των συσσιτίων θα μας κάνει πιο δυνατούς και θα μας αποτοξινώνει από την ασθένεια της αλόγιστης κατανάλωσης. 

Τα βλέμματά μας, κάθε μέρα, όλο και με λιγότερη ενοχή, θα παρατηρούν βαθύτερα το συνάνθρωπο. Εκεί που τον προσπερνούσαμε με 50 ευρώ να μας ζεσταίνουν την τσέπη, τώρα η κίνηση θα γίνεται ασυναίσθητα, η μία από τις δύο μας δραχμές θα δίνεται σε αυτόν, θα είναι συνοδοιπόρος μας, θα είναι ο Χριστός κι εμείς οι Σίμωνες  που σταθήκαμε τυχεροί, μέσα από αυτή τη θεόσταλτη ευκαιρία «των στερήσεων», να περισώσουμε ότι απέμεινε από την κατακερματισμένη μας ψυχή και την αξιοπρέπειά μας. 

Για όλους αυτούς τους λόγους, όταν τις δύσκολες μέρες του καθαρμού διαδεχτούν μέρες καθαγιασμένης αφθονίας,  δεν θα ξαναφήσω αδούλευτο έδαφος στην ψυχή και τον τόπο μου, ώστε να επιστρέψει  η ήρα. Θα αναζητήσω υγιείς σπόρους, θα επιλέξω σιτάρι, θα ψηφίζω Χριστό.

Πηγή: http://tostavroudaki.blogspot.com/2015/07/blog-post_58.html#ixzz3eqP0oDiw

«ΛΙΓΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ‘ΨΩΜΙΑ’ ΤΗΣ ΕΟΚ... ΘΑ ΤΗΝ ΔΙΑΛΥΣΟΥΝ ΟΙ ΑΓΓΛΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ»

«ΛΙΓΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ 'ΨΩΜΙΑ' ΤΗΣ ΕΟΚ... ΘΑ ΤΗΝ ΔΙΑΛΥΣΟΥΝ ΟΙ ΑΓΓΛΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ»

ΜΕΤΆ ΤΟ ΔΗΜΟΨΉΦΙΣΜΑ ΧΡΕΙΑΖΌΜΑΣΤΕ ΕΠΕΙΓΌΝΤΩΣ «ΑΓΊΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΎΣ ΚΑΙ ΑΓΊΟΥΣ ΨΗΦΟΦΌΡΟΥΣ»

Αν το καταλάβατε και εσείς έχουν ¨ξεπατώσει¨ όλες τις πολιτικές και πολιτιστικές φίρμες να βγαίνουν στο τηλεοπτικό κρύσταλλο και να ανακοινώνουν ότι θα ψηφίσουν ΝΑΙ.

ΚΑΛΗ τους ΩΡΑ αλλά ξεχνούν ιστορικά ότι ο Ελληνικός Λαός όταν υποτιμάτε και ποδοπατείτε με βάναυση αδικία βλ. πέντε χρόνια σκλαβιάς μνημονίων ψηφίζει ΟΧΙ.

Τώρα που έφτασε το αυγό …θυμήθηκαν οι άρχοντες των δακτυλιδιών της εξουσίας το Δημοψήφισμα.

Ἐπρεπε να μάθουν πρώτα από το ΔΝΤ ότι το Ελληνικό Χρέος είναι μη βιώσιμο… λες και δεν το ήξεραν ;

¨ο μισθός να πέφτει..ο δικός μας να βολεύεται και ας για την πατρίδα να μιλούν και να νοιάζονται άλλοι που εύκολα μπορούμε να τους κατατάξουμε στην χορεία των γραφικών χριστιανών¨

Ζούσαμε σε μια χώρα με πολιτικούς στρουθοκαμήλους… και σε λίγο θα ζούμε σε μια χώρα δίχως πολιτικούς ακριβώς γιατί όπως το πήγαν δεν θα υπάρχει Εθνική πολιτική..ΘΕΟΣ φυλάξει

Και αν το δημοψήφισμα αυτή την στιγμή είναι κομμάτι ευρύτερου γεωπολιτικού σχεδιασμού θα ήταν αιρετική άποψη;

Γιατί το δημοψήφισμα δεν έγινε πιο νωρίς;

Γιατί όλο αυτό το μακρό χρονικό διάστημα στέρεψαν ότι εθνικά λειτουργικό αποθεματικό υπήρχε για να πληρωθούν οι δόσεις των τοκογλύφων αφού έτσι και αλλιώς πάλι θα μας έλεγαν ¨μπαταχτσήδες¨ όπως σήμερα;

Γιατί πολλοί οικονομικοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι είτε με το ΝΑΙ, είτε με το ΟΧΙ οι τράπεζες θα αργήσουν να ανοίξουν με το όποιο αρνητικό οικονομικό και κοινωνικό αντίκτυπο και δυσμενείς συνέπειες θα έχει αυτό στον εξαντλημένο Ελληνικό Λαό ;

Άραγε οι παθόντες από τα πανωτόκια των Τραπεζών τι θα ψηφίσουν ΝΑΙ ή ΟΧΙ; Από το μέγεθος αυτής της αδικίας γνωρίζουμε εκ των προτέρων τι θα ψηφίσουν;

Ποια κέντρα θέλουν να στήσουν παγίδα διχασμού στο ανημέρωτο κοσμάκη;

Να γιατί μετά το δημοψήφισμα όπως αρθρογραφήσαμε στις 5 Ιουνίου

¨χρειαζόμαστε επειγόντως αγίους πολιτικούς και αγίους ψηφοφόρους¨

¨Τελικά κατάφεραν και μας την έδωσαν στα νεύρα… διότι όλο πλέον αυτό δεν αντέχεται. Και μας την έδωσαν στα νεύρα ακριβώς γιατί στις μέρες μας αποκορυφώνεται η δαιμονική μπόρα. Φυσικά δεν έχουμε να κάνουμε με εχέφρονες συνομιλητές αλλά με απολειφάδια τοκογλύφων που θέλουν να πουλήσει η Ελλάδα την Ψυχή της στο μαύρο αφεντικό τους. Η κρίσιμη στιγμή έφτασε και όλα πλέον είναι ανοικτά είτε στα

γεωπολιτικά , είτε στα οικονομικά. Χρόνια πασχίζουν να μας φοβίσουν οι δαίμονες αλλά δεν καταφέρνουν παρ όλη την μαεστρία τους πολλά πράγματα.¨

Η Πατρίδα διέρχεται κρίσιμες στιγμές . Οι συγκυρίες οδηγούν σε ανατρεπτικά γεγονότα. ¨Παλιά, όταν γινόταν ένας πόλεμος, ήταν εν αμύνη κανείς και πήγαινε να αγωνισθή, να πολεμήση, για να υπερασπίση την Πατρίδα του, το έθνος του. Τώρα δεν πάμε να υπερασπίσουμε την Πατρίδα μας ή να αγωνισθούμε, για να μη μας κάψουν οι βάρβαροι τα σπίτια μας ή να μη μας πάρουν την αδελφή μας και μας ατιμάσουν, ούτε πάμε για ένα έθνος ή για μια ιδεολογία. Τώρα πάμε ή για το Χριστό ή για το διάβολο. Είναι καθαρό μέτωπο. Στην κατοχή γινόσουν ήρωας, γιατί δε χαιρετούσες ένα Γερμανό. Τώρα γίνεσαι ήρωας, γιατί δε χαιρετάς το διάβολο. Πάντως θα δούμε φοβερά γεγονότα. Θα δοθούν πνευματικές μάχες. Οι Άγιοι θα αγιασθούν περισσότερο και οι ρυπαροί θα γίνουν ρυπαρώτεροι. Νιώθω μέσα μου μια παρηγοριά. Μια μπόρα είναι και ο αγώνας έχει αξία, γιατί τώρα δεν έχουμε εχθρό τον Αλή Πασά ή το Χίτλερ ή το Μουσολίνι, αλλά το διάβολο. Γι’αυτό και θα έχουμε ουράνιο μισθό. Ο Θεός ας αξιοποιήση το κακό σε καλό σαν Καλός Θεός. Αμήν. Γέροντος Παϊσίου Λόγοι Α” Με πόνο και αγάπη για το σύγχρονο άνθρωπο Έκδοση Ιερού Ησυχαστηρίου «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος» Σουρωτή Θεσσαλονίκης http://www.pentapostagma.gr

Με ποιους λοιπόν πολεμάμε; Αν η Ελλάδα αυτή την στιγμή δέχεται κατ εξοχή πνευματικό πόλεμο χρειάζεται επειγόντως ¨αγίους πολιτικούς και αγίους ψηφοφόρους¨. Ο έξω από εδώ και τα όργανα του πολεμιούνται μόνο με ΑΓΙΟΤΗΤΑ, αυτό μάλιστα και φοβούνται γιατί τόσα χρόνια το σύστημα που τους εξυπηρετεί μας κύλισε στον βορβορώδη βούρκο της αμαρτίας διότι πρόσμενε αυτή την στιγμή για να μας καταπιεί.

Αγαπητοί μου φίλοι και φίλες ,αδέλφια, σας χαιρετώ και σας φιλώ εν ΧΡΙΣΤΩ.

Μετά το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου το Ελληνικό Έθνος μέσα από ανατρεπτικές γεωπολιτικές και ιστορικές συγκυρίες μπαίνει στην ¨στράτα του ΑΓΙΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ¨ και πορεύεται ολοταχώς για το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ της Ρωμιοσύνης.

¨Τη ρωμιοσύνη μην την κλαις εκεί που πάει να σκύψει με το σουγιά στο κόκκαλο με το λουρί στο σβέρκο Νάτη πετιέται απο ξαρχής κι αντριεύει και θεριεύει και καμακώνει το θεριό με το καμάκι του ήλιου¨

Άγιος Παΐσιος για την τότε ΕΟΚ: «Δώδεκα χαλιά ακόμα και αν τα ράψεις δεν γίνονται ένα»

Ολα όσα συμβαίνουν θυμίζουν προφητείες του Αγίου Παΐσιου, που είχε πει μεταξύ άλλων για τη σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα: «θα αλλάξουν πολλά τότε στην Ευρώπη και δεν θα είναι τα πράγματα όπως είναι τώρα..»

"Σχεδόν πάντα οι συζητήσεις κατέληγαν στις προφητείες του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, σχετικά με τα εθνικά ζητήματα και την τότε ΕΟΚ και πάντα κάποιοι θα βρίσκονταν να τον ρωτήσουν γι’αυτά τα θέματα. Σε μια από τις επισκέψεις μου συμμετείχα σε μια ομάδα από φοιτητές και καθηγητές του ΤΕΙ Λογιστικής Θεσσαλονίκης. Όταν καθίσαμε μαζί με τους υπόλοιπους επισκέπτες, οι καθηγητές ρωτούσαν τον Γέροντα πως βλέπει το μέλλον της ΕΟΚ" γράφει ο Πρωτοπρεσβύτερος Μιχαήλ Μακρίδης. 
"Μερικοί από τους καθηγητές του έλεγαν ότι τα 12 κράτη μέλη της ΕΟΚ θα γίνονταν μελλοντικά ένα κράτος με μια κυβέρνηση ισχυρή, ένα ενιαίο λογιστικό σύστημα, μια ενιαία οικονομία, ενιαίο στρατό και εξωτερική πολιτική και ότι τα κράτη θα ήταν ως επαρχίες. Περιέγραφαν το μέλλον λαμπρό, με οικονομική ευμάρεια όπως αυτή των ΗΠΑ.
Αφού τους άκουσε ο Π.Παΐσιος απάντησε ότι: δώδεκα χαλιά ακόμα και αν τα ράψεις δεν γίνονται ένα. Πριν από πενήντα χρόνια οι μεγάλοι της ΕΟΚ αιματοκύλισαν τον κόσμο και έχουν τόσο εγωισμό, που δεν ζήτησαν συγγνώμη και δεν ομονοούν μέχρι σήμερα. Είναι δυνατόν να κάνουν κοινό κράτος με κοινά συμφέροντα, όταν θα πρέπει κάθε κράτος να ξεχάσει τα δικά του συμφέροντα; Θα διαλυθεί η ΕΟΚ μας είπε εξ αιτίας του εγωισμού των μεγάλων.
Οι καθηγητές έμειναν άναυδοι. Μερικοί είπαν ότι στην ΕΟΚ θέλουν να μπουν και άλλα κράτη από την Ευρώπη, οπότε θα μεγάλωνε και θα ισχυροποιούταν, ότι θα καταργούνταν τα χρήματα και θα συναλλασσόμασταν όλοι με κάρτες, αφού στις Βρυξέλλες υπάρχει ένας από τους μεγαλύτερους υπολογιστές στον κόσμο που χωράει τα δεδομένα όλων των Ευρωπαίων και τις οικονομικές συναλλαγές τους. Ανέφεραν ότι υπάρχει υποδομή για να ενταχθούν στην ΕΟΚ όλα τα ευρωπαϊκά κράτη, ότι θα ψηφιστεί και θα εφαρμοστεί ενιαίο ευρωπαϊκό Σύνταγμα.
Σε όλα αυτά ο Π.Παϊσιος επαναλάμβανε ότι τα δώδεκα χαλιά ακόμα και αν τα ράψεις δεν γίνονται ένα, κάθε ένα θα είναι διαφορετικό. Θα αλλάξουν οι καιροί, μας είπε, δεν θα είναι τα πράγματα όπως είναι τώρα. Αυτό που σχεδιάζουν οι μεγάλοι είναι να φέρουν τους ανθρώπους πιο κοντά στο να δεχτούν το χάραγμα, δίχως να μπορούν να αντιδράσουν. Βέβαια, χωρίς να το καταλαβαίνουν, υπηρετούν το θέλημα του Θεού...
*του Πρωτοπρεσβύτερου Μιχαήλ Μακρίδη: «Πατήρ Παΐσιος – Μνήμες»